นายสมศักดิ์ตั้งคำถามว่า มีหลักฐานอะไรว่าพระเจ้าอยู่หัวทรงงานหนัก  มันเป็นคำถามที่ปัญญาอ่อนมากคำถามหนึ่งของนายสมศักดิ์ เพราะ"งาน"ของพระเจ้าอยู่หัวทิ่มตาอยู่ทุกวัน แต่กลับมองไม่เห็น แต่ก็จะตอบในฐานะคนๆหนึ่งที่เคารพพระมหากษัตริย์พระองค์นี้มาก

ไม่รู้ว่าเพราะรับสั่งเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงพร้อมกับทฤษฎีใหม่หรืออย่างไร กลายเป็นว่าทุกวันนี้คนเข้าใจเรื่องความพอเพียง หดจุ๊ดจู๋ลงแค่เรื่อง เงินออม ลดรายจ่าย ประหยัด กับปลูกพืชปลูกผัก ทำให้มีคนไปโจมตีอีกว่า ล้าหลังไม่ทันโลก จะเล่าเรื่องให้ฟัง แล้วสรุปกันเอาเองว่าล้าหลังโลก หรือล้ำหน้าโลก  

 เมืองไทยเวลานั้น จุดสีแดงจุดสีชมพูล้อมรอบขวานทอง กลางเมืองหลวงก็มีแนวร่วมไม่น้อย แต่เพลงนี้และพูดง่ายๆว่า การปฎิบัติพระองค์ของพระเจ้าอยู่หัวบอกว่า บ้านเมืองนี้ บรรพบุรุษเราเสียเลือดเนื้อมาขนาดไหนกว่าจะมาถึงวันนี้ ใครอยากทำลายก็มา เราสู้ เราไม่ไปไหน และพระองค์ก็ไม่เสด็จไปไหนจริงๆนอกจากจังหวัดชายแดน ถิ่นทุรกันดารกับค่ายทหาร จนสิ้นสุดสงครามเย็น.

 สงครามเย็น หรืออีกนัยหนึ่งคือสงครามตัวแทน บทเรียนจากสงครามโลกครั้งที่๒ บอกพวกผู้นำว่ารบในประเทศตัวเองวายวอด ไปรบกันที่อื่นดีกว่า คอมมิวนิสต์ก็พยายามขยายพื้นที่ไปในประเทศต่างๆ สหรัฐอเมริกาก็พยายามจะป้องกันไม่ให้คอมมิวนิสต์ขยายตัว เพราะอะไร เพราะแนวทางมันคนละขั้ว เห็นต่างคิดต่างทำต่าง เขาว่าอยู่ร่วมกันไม่ได้ แต่ไม่รบกันเองหาบริวารมารบแทน 

 หลัง2475 เกิดการแย่งชิงอำนาจกันเองในกลุ่มคณะราษฎร มีความพยายามต่อสู้จากกลุ่มอำนาจเก่าครั้งเดียว คือ กบฎบวรเดช รบกันจริงๆ รัชกาลที่๗ ไม่สนับสนุน แพ้ เพราะพระมหากษัตริย์ไม่สนับสนุน ไม่ได้แพ้เพราะสู้ไม่ได้

ถึงจะดูเหมือนไม่ทรงเชื่อโชคลางนัก แต่ก็ทรงให้ความสำคัญและทรงประยุกต์ประโยชน์จากพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ เพื่อสร้างความเชื่อมั่น และ ยำเกรงมากกว่า ซึ่งต้องถือว่าเป็นโชคของคนไทยเหมือนกันที่ไม่ทรงเชื่อพระโหราเสียทั้งหมด ไม่งั้นก็คงยังไม่ได้ประกาศอิสรภาพกันเสียที

การเสียกรุงครั้งนี้ จึงเป็นการเสียกรุงในลักษณะที่ว่าตึกรามวัดวาอารามไม่ป่นปี้แบบเสียกรุงครั้งที่๒ แต่ถ้าจะเปรียบผู้คน ของมีค่า และ สัตว์สำคัญ อาทิ ช้างม้า เป็นทรัพย์สิน ก็อาจเรียกได้ว่ากรุงศรีอยุธยาที่เคยร่ำรวยและรุ่งโรจน์ เป็นเสือตัวต้นๆของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ถึงขั้นล้มละลาย หมดเนื้อหมดตัวยิ่งกว่ายุคไอเอ็มเอฟในยุคปัจจุบัน 

การลงทุนของสมเด็จพระมหาธรรมราชา สำหรับสมเด็จพระนเรศวรฯอาจจะทรงเห็นว่าไม่คุ้ม เพราะสำหรับพระองค์แล้วทางหนึ่งก็พระเจ้าตาและพระญาติวงศ์ อีกทางหนึ่งคือพระราชบิดา รวมถึงภาพของการแตกสามัคคี ทำให้ในที่สุดกลับกลายเป็นความล่มสลายของราชอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ทั้ง๒ คือสุพรรณภูมิ และ พระร่วงเอง โดยมีผู้ที่รับผลประโยชน์คือราชวงศ์ตองอู (คุ้นๆมั้ย)

"ทรงให้กำลังใจกับพสกนิกรคืออย่าท้อแท้ อย่ารอความหวัง ให้เราทำให้สุดฝีมือเสียก่อน เหมือนกับในโลกนี้อย่างน้อยก็มีเทวดารับรู้รับเห็นอยู่ ถึงแม้เราจะไม่ได้รับความช่วยเหลือ แต่นั่นเป็นการบำเพ็ญความเพียรของเรา เราจะเกิดความสุขในใจ ในจิตวิญญาณส่วนลึกของเราว่า เราได้กระทำความดีอย่างที่สุดของเราแล้ว ถึงจะลำบากยากเย็น อันนั้นก็เป็นเรื่องของสัจธรรมของโลก แต่ว่าการที่เราได้บำเพ็ญเพียรได้มานะพยายามนี่มักจะสำเร็จ คือส่วนใหญ่จะสำเร็จ ”

 วิมุตติสุขแห่งพระธรรมนั้น ย่อมบรรลุได้ด้วย จิตที่เปี่ยมพร้อมด้วยมวลกุศล และนิ่งบริสุทธิ์เป็นหนึ่งอยู่ตลอดเวลา

คำขวัญวันเด็ก

คนไทยโบราณใช้ชีวิตอย่างง่ายๆตามธรรมชาติ มีน้ำใจบริสุทธิ์ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ซึ่งกันและกัน โดยมีพระพุทธศาสนาเป็นเครื่องค้ำจุนจิตใจ ความต้องการของคนเราก็พอสัณฐานประมาณ สันติภาพแผ่ซ่านอยู่ในดวงจิตของคนทุกคน ในสภาพการณ์เช่นนี้ศิลปินสามารถวาดภาพจิตรกรรมฝาผนัง ประกอบด้วยรูปคนจำนวนร้อยๆขนาดเล็กๆ หรือไม่ก็พระพุทธรูป อันสะท้อนให้เห็นถึงแก่นของความศรัทธาในพระพุทธศาสนา

 การที่มีข้าราชการออกมาโต้แย้งพระมหากษัตริย์เช่นนี้ ย่อมทำให้เสนาบดีเจ้าสังกัดไม่พอใจ แสดงอาการสอพลอ เสนอขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตปลดพระยาวินัยสุนทรออกจากราชการ นับเป็นโทษแห่งการแสดงความเห็นรักชาติบ้านเมือง

บันทึกความทรงจำของอดีตตำรวจหลวงในการตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช

การจะเป็นสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะจะต้องเก่งในการรบทางบก ทางเรือ เก่งในการหาเงินมาเลี้ยงดูไพร่พล  กล้านำหน้าทหารยามรบในสมรภูมิ กล้าไม่เพียงการถูกลงโทษ แต่กล้ากับความอด ความตาย และการเสียสละพระองค์เอง

 โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ เพื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วมกรุงเทพมหานครนั้น เป็นการบริหารจัดการน้ำที่พระราชทานแนวพระราชดำริบนพื้นฐานของความเข้าใจในธรรมชาติของน้ำและอาศัยธรรมชาตินั้นมาแก้ไขปัญหา 

 โครงการแก้มลิง ตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เกิดขึ้นเพื่อสร้างระบบควบคุมอิทธิพลของน้ำทะเลหนุนโดยตรง โดยใช้กลไกการควบคุมที่สอดคล้องกับสภาพความเป็นจริงตามธรรมชาติ

"..คนเรา ขอเพียงมิได้นอนในโลงศพ ย่อมมีทางให้เดินอยู่ แม้นับว่าไม่มีทาง ท่านก็พอจะเดินให้มันเป็นทางขึ้นมาได้"

คนทั้งปวงเอาความสำเร็จของข้าพเจ้าให้กับสวรรค์ ความจริงพรสวรรค์ของข้าพเจ้า ได้มาจากความลำบากกรากกรำ 

“เมื่อกล่าวถึงอิทธิพลทางการศึกษาของตะวันตก เราก็ไม่ควรจะวิตก เพราะว่าจิตใจที่งดงาม ย่อมงดงามอยู่เสมอที่จะสร้างงานศิลปะอันวิจิตรได้ อิทธิพลการศึกษาของตะวันตกนั้นมีอยู่ในความรู้ มิใช่อยู่ในจิต. ประโยชน์ของการแลกเปลี่ยนศิลปะระหว่างตะวันตกกับตะวันออกจึงควรจะจำกัดแต่เพียงความคิดทางด้านเทคนิคและการใช้วัตถุธาตุใหม่ๆเท่านั้น ไม่ควรจะอยู่ในด้านวัฒนธรรมและจิตใจ ”

ฉลาดในทางอุบายมารยา ฉลาดในทางที่จะเรียนวิชาความรู้ ว่องไว แต่ไม่มีความอุตสาหะที่จะเรียนรู้ให้รู้จริง คือปากรู้มากกว่าใจ จนที่ไหนเดาที่นั่นด้วยความเชื่อว่าถูก เชื่อตัวว่ามีสติปัญญามีบุญ ไม่มีผู้ใดเสมอ ซึ่งเป็นต้นเหตุแห่งชอบยอและกล้าทำอะไรๆไม่มีความละอาย ด้วยนึกว่าไม่มีใครรู้เท่า เป็นไพร่ตามสันดานเดิมในเมื่อเวลากริ้ว

"..คนเรานั้นจะรวยได้ทุกคน ต้องพยายามเอาใจใส่ มีความซื่อสัตย์สุจริตในใจ ข้อสำคัญต้องอย่าไปโกงใคร และอย่าไปเอาของใครที่ได้จากน้ำตาของเขา อย่าเอาอะไรจากน้ำตาของผู้อื่น.."

มรสุมของการพัฒนาจากศูนย์กลางเมื่อหลายสิบปีก่อน พัดโหมมาพร้อมกับการคมนาคมทางบกที่สะดวกรวดเร็วกว่า ทิ้งร้างคูคลองให้เป็นเพียงทางเดินของลำน้ำถนน จึงทำให้ศูนย์กลางการค้าส่งทางเรือแต่โบราณ เหลือสภาพเพียงตำบลเล็กๆ

 เอนเนอร์และเอนนี่ ดักจับเครื่องย้ายสสารและจับลูกน้องอสูรได้ พวกเขากำลังเดินทางกลับมายังปางช้างที่จังหวัดกาญจนบุรี เพื่อช่วยเหลือช้างที่ถูกสองอสูรร้ายลักพาตัวไป พวกเขาจะปฏิบัติการได้สำเร็จหรือไม่

 สองอสูรร้ายจับชาวเขาเจ้าของช้างไว้เป็นตัวประกัน เอนเนอร์และเอนนี่จะแก้ไขได้อย่างไร หรือว่าจะต้องยอมตามความประสงค์ของอสูรร้าย กำจัดช้างให้หมดจากประเทศของเรา

ผู้ต้องหามีสีหน้าไม่พอใจ เหลือบมองสามเจ้าหน้าที่ตำรวจที่นั่งตรงกันข้ามอย่างเกรงๆ มันทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเธออยู่เพียงลำพังกับเขาเธออาจถูกตบคว่ำไปแล้วก็ได้

ชายหนุ่มเงยหน้ามองอย่างไร้จุดหมาย สีหน้าครุ่นคิด เขานึกถึงชายร่างเล็กกับเสื้อเปื้อนเลือดที่โดยสารรถของเขาเมื่อวันก่อน มันจะเกี่ยวข้องกันไหมหนอ แล้วเขาควรจะเล่าให้ตำรวจฟังหรือไม่ นี่เขากำลังจะหาเรื่องยุ่งยากใส่ตัวหรือเปล่า...

เล่าเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงจากประสบการณ์ทำงานของอ.วิวัฒน์ ศัลยกำธร เราจะเดินไปทางไหน พัฒนาอย่างไร สร้างวิธีคิดแบบไหน จึงจะมีความสุขและความมั่งคั่งอย่างยั่งยืน

 เข็มพระราชทาน เป็นเกียรติยศและความภาคภูมิใจ ซึ่งต้องประสบด้วยตนเอง จึงจะเข้าใจ เพราะเมื่อก่อนก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

การทำงานไม่ได้มีความหมายแค่การหาเลี้ยงชีพ สิ่งที่ "การทำงาน" มอบให้บางทีก็ประมาณค่าไม่ได้ เมื่อยังมีแรง ยังมีโอกาส ทำไมบางคนจึงชอบ..เลี่ยงงาน

เช้าวันหนึ่งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๔๘ คุณลักษณา จากบริษัท พาโนรามา เวิร์ลไวด์ ได้โทรศัพท์แจ้งว่า.. 

ที่สำคัญท่านมีความอดทนที่จะรอ ถ้าเป็นคนอื่นคงจะบ้งเบ้ง อันนี้เป็นทศพิศราชธรรมของท่าน ท่านทน บอกอะไรไปแล้ว ก็ถามอยู่นั่นแหละ

งานแรกที่พระองค์ท่านใช้ คือ ใช้ให้บันทึกก่อนว่าท่านรับสั่งกับใคร เมื่อไหร่ ที่ไหน  ใจความว่าอะไร ให้บันทึกเรื่องราวไว้ทั้งหมดแล้วก็ประมวลภาพ มาถวายท่านเพื่อพรูฟก่อน